İtalyan kökenli, erken olgunlaşan yazlık bir armut çeşididir. Sulu ve tatlı meyveleri doğrudan tüketime uygundur.
Öne çıkan özellikler
- Meyve: İri, sarımsı yeşil
- Et: Sulu ve tatlı
- Kullanım: Sofralık; uzun depolanmaz, kısa sürede tüketilir
Hasat zamanı
Temmuz sonu – Ağustos (yazlık).
Tozlaşma
İyi meyve tutumu için aynı dönemde çiçek açan başka bir armut çeşidiyle birlikte dikilmesi önerilir.
Bakım takvimi
| Bakım | Ne zaman ve nasıl? |
|---|---|
| Sulama (yaz) | Yaz boyunca düzenli sulanır; özellikle ayva anacına aşılı ağaçlar düzenli sulandığında daha iyi meyve verir. Kurak dönemlerde sulama aralığı kısaltılır. |
| Sulama (kış) | Gerekmez. |
| Budama | Dikimle birlikte başlar ve kış dinlenme döneminde yapılır. Armut dik büyüdüğü için merkezi lider, modifiye merkezi lider veya palmet gibi dikey sistemler kolay uygulanır. |
| Gübreleme | Her yıl toprak, üç yılda bir yaprak analizi önerilir. Gübre taç izdüşümüne, gövdeye değmeden verilir. Armutta demir ve bor eksikliği sık görülür. |
| Hasat | Temmuz sonu – Ağustos (yazlık). |
Toprak ve iklim
pH 6–7, geçirgen, derin, sıcak ve organik maddece zengin topraklar. Anaca göre kumludan killiye farklı topraklarda yetişebilir.
Dinlenme döneminde kısa süreli −20/−25 °C’ye dayanır. Düzenli çiçeklenme için çoğu çeşit 1000–1500 saat soğuklama ister.
Hastalık ve zararlılar
- Ateş yanıklığı: Armudun en önemli hastalığıdır; çiçek ve sürgünleri yanmış gibi kurutur.
- Armut psillidi ve armut sülüğü: Yaprakları zayıflatır.
- Diğer: Karaleke, külleme, meyve iç kurdu, kabuklu bitler.
Önemli: Bu değerler genel aralıklardır; iklim, toprak, ağacın yaşı ve sulama yöntemine göre değişir. İlaçlama ve gübreleme öncesinde il veya ilçe tarım müdürlüğüne danışın.
Kaynak: Atatürk Bahçe Kültürleri MAE – Armut Yetiştiriciliği