Türkiye’de yetiştirilen yerli erik çeşitlerindendir. Kısmen kendine verimlidir; en iyi tozlayıcısı Aynalı eriğidir.
Öne çıkan özellikler
- Meyve: Küçük-orta (15–17 g)
- Verim: Kısmen kendine verimli
- Tozlayıcı: Aynalı
Hasat zamanı
Yaz başı (Havran eriğinden 10–15 gün önce).
Tozlaşma
Kısmen kendine verimlidir; yanına tozlayıcı olarak Aynalı eriği dikilmesi önerilir.
Bakım takvimi
| Bakım | Ne zaman ve nasıl? |
|---|---|
| Sulama (yaz) | Yıllık yağışın 750 mm’nin altında olduğu yerlerde yaz boyunca düzenli sulanır. Mayıs’ın ikinci yarısında başlanır, sonbahar yağmurlarına kadar toprağa göre 8–12 sulama yapılır. |
| Sulama (kış) | Gerekmez. |
| Budama | Kış dinlenme döneminde yapılır. Avrupa ve yerli eriklerde modifiye lider şekli önerilir; istenmeyen sürgünler alınır. |
| Gübreleme | Yaprak ve toprak analizine göre. Fosfor ve potasyum kış başında, azot kış sonunda (ilkbahar gelişmesinden önce) verilir. Her yıl dekara 2–3 ton ahır gübresi önerilir. |
| Hasat | Yaz başı (Havran eriğinden 10–15 gün önce). |
Toprak ve iklim
Derin, süzek ve besince zengin topraklar. Taban suyu yüksek yerlerden kaçınılmalıdır.
Ilıman iklim meyvesidir; erken çiçeklenen çeşitler ilkbahar geç donlarından etkilenebilir.
Hastalık ve zararlılar
- Şarka virüsü: Meyvede şekil bozukluğu ve dökülme yapar; sertifikalı fidan kullanılmalıdır.
- Erik iç kurdu ve erik testereli arısı: Meyveyi kurtlandırır.
- Diğer: Monilya, cep hastalığı, kırmızı örümcek, yaprak bitleri.
Önemli: Bu değerler genel aralıklardır; iklim, toprak, ağacın yaşı ve sulama yöntemine göre değişir. İlaçlama ve gübreleme öncesinde il veya ilçe tarım müdürlüğüne danışın.
Kaynak: Tarım ve Orman Bakanlığı – Erik ve Badem Yetiştiriciliği