Türkiye’de seçilmiş yerli bir ceviz çeşididir. Bütün ceviz bölgelerine, özellikle geç donların görüldüğü iç bölgelere uygundur.
Öne çıkan özellikler
- Meyve: Ortalama 12 g, iç oranı %63
- İç: Yağ %67, protein %17
- Ağaç: Çalımsı, yayvan taçlı; salkımda 2–4 meyve
Hasat zamanı
Eylül sonu.
Tozlaşma
Kendine verimlidir; Bilecik, KR-2 veya Yalova-1 çeşitleri tozlayıcı olarak önerilir.
Bakım takvimi
| Bakım | Ne zaman ve nasıl? |
|---|---|
| Sulama (yaz) | Yaz boyunca düzenli sulama meyve iriliğini ve iç dolgunluğunu artırır. Su birikmesi (göllenme) zararlıdır; drenaj önemlidir. |
| Sulama (kış) | Gerekmez. |
| Budama | Dikimden sonraki ilk 2 yılda modifiye lider şekli verilir. Sonraki yıllarda kuru, çapraz ve zarar görmüş dallar alınır; kalın dal kesmekten ve sürgün uçlarını kesmekten kaçınılır. |
| Gübreleme | Toprak analizine göre yapılır. Dikimde en az 50 cm derinliğinde açılan çukura iyi yanmış ahır gübresi verilir. |
| Hasat | Eylül sonu. |
Toprak ve iklim
Derin, süzek, besince zengin ve organik maddesi yüksek topraklar. Taban suyu 2 metreden derinde olmalıdır.
Çeşide göre 400–1800 saat soğuklama ister. İlkbaharda genç sürgünler −9 °C’de, çiçekler −1 °C’de zarar görür; 40–42 °C’nin üzerindeki sıcaklıklar meyveye zarar verir.
Hastalık ve zararlılar
- Geç ilkbahar donları: En önemli verim sınırlayıcıdır; geç çiçeklenen çeşitler tercih edilir.
- Erken sonbahar donları: Özellikle doğu bölgelerinde sorun olabilir.
- Göllenme: Kök bölgesinde su birikmesi ağacı zayıflatır.
Önemli: Bu değerler genel aralıklardır; iklim, toprak, ağacın yaşı ve sulama yöntemine göre değişir. İlaçlama ve gübreleme öncesinde il veya ilçe tarım müdürlüğüne danışın.
Kaynak: Atatürk Bahçe Kültürleri MAE – Ceviz Yetiştiriciliği