Iğdır’da yetiştirilen, iri ve tatlı meyveleriyle bilinen sofralık bir kayısı çeşididir.
Öne çıkan özellikler
- Ağaç: Yayvan ve verimli
- Meyve: İri (50–65 g), sarı, tatlı
- Kullanım: Sofralık
Hasat zamanı
Haziran’ın 3.–4. haftası (bölgeye göre değişir).
Tozlaşma
Kayısı çeşitlerinin çoğu kendine verimlidir. Dengeli beslenme meyve tutumunu artırır.
Bakım takvimi
| Bakım | Ne zaman ve nasıl? |
|---|---|
| Sulama (yaz) | Kurağa dayanıklıdır ama kaliteli ürün için sulanmalıdır. İlk sulama yeşil meyve döneminde yapılır, Ağustos–Eylül’e kadar birkaç sulama daha yapılır. Ağır topraklarda daha seyrek, kumlu topraklarda daha sık. Damla sulama önerilir. |
| Sulama (kış) | Gerekmez. |
| Budama | Ilıman bölgelerde yaprak dökümünden sonra; çok soğuk kışlı bölgelerde ilkbaharda gözler kabarmadan önce. Goble veya modifiye lider şekli verilir. Büyük kesimler zamklanmaya yol açar; aletler ağaçlar arasında dezenfekte edilir. |
| Gübreleme | Toprak ve yaprak analizine göre. Azotun üçte ikisi çiçeklenmeden yaklaşık 20 gün önce, kalanı çekirdek sertleşirken verilir. Fosfor ve potasyum ilkbahar başında uygulanır. |
| Hasat | Haziran’ın 3.–4. haftası (bölgeye göre değişir). |
Toprak ve iklim
Derin, süzek, havadar ve besince zengin tınlı veya kireçli-tınlı topraklar. Taban suyu yüksek yerler uygun değildir.
Geç donlara açıktır; vadi ve çukurlar yerine yamaçlar tercih edilir. Kuru yazlar olgunlaşmayı kolaylaştırır, olgunlaşmadaki yüksek nem hastalığı artırır.
Hastalık ve zararlılar
- Çil (Coryneum): Yaprakta delikler, meyvede lekeler yapar; verimi %30–60 düşürebilir.
- Monilya: Çiçek ve sürgünleri kurutur.
- Geç ilkbahar donları: En önemli verim kaybı nedenidir.
Önemli: Bu değerler genel aralıklardır; iklim, toprak, ağacın yaşı ve sulama yöntemine göre değişir. İlaçlama ve gübreleme öncesinde il veya ilçe tarım müdürlüğüne danışın.
Kaynak: Isparta İl Tarım ve Orman Müdürlüğü – Kayısı Yetiştiriciliği